ဝန္းသိုဘက္က ေက်ာင္းတက္ပြဲ

ကေလးတို႕လည္း ေက်ာင္းတက္ပြဲသြား

ဆြမ္းဟင္း ဆြမ္းထမင္း (ပထမ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းမွာကပ္)

အဘိုးေတလည္း သြားတယ္

ဒုတိယေျမာက္ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းက ဧည့္ခံေကၽြးေမြးတဲ့ တာ၀န္ပါယူ

အခုလို စတင္းက်ြတ္ေရာက္ပီဆိုရင္ ေက်ာင္းတက္တယ္ဆိုတာ ေဒသရဲ႕ဓေလ့ရိုးရာတစ္ခုပါ
တျခားရြာေတ ရပ္ကြက္ေတက ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းေတအကုန္ကို သြားရတယ္ ဆြမ္းကပ္ရတယ္ သီလယူရတယ္
္ ေဒသခံရြာသူရြာသားေတက ဧည့္သည္ေတကို ဧည့္ခံေက်ြးေမြးရတယ္ မုန္႕ေတ အမ်ိဳးစံုလုပ္ၾကတယ္ တစ္အိမ္ဝငိ တစ္အိမ္ထြက္ မုန္႕စားဝင္ရတယ္
ခ်စ္စရာ ဓေလ့ေလးေတပါေနာ့

သီတင္းက်ြတ္ေရာက္တိုင္းနွစ္စဥ္က်ေနာ္တို ့ ့ဆင္ႏြဲျကတဲ့နယ္ေက်ာင္းတက္(အုပ္စုတြင္းမွသံဃာေတာ္ေတြကိုကန္ေတာ့တဲ့ပြဲ)ေလးပါ။။သည္ဓေလ့ေလးကရိုးရွင္းလွပါတယ္ အုပ္စုတြင္းကေစတနာရွင္နယ္သူနယ္သားေတြကမိမိတတ္နိုင္ေသာ ဆြမ္း လွ ူဖြယ္ပစၥည္း ဝတၳ ု ုေငြေလးေတြနဲ ့သတ္မွတ္ေပးထားတဲ့ရက္ေတြမွာအုပ္စုတြင္းကသံဃာေတာ္ေတြကိုတရက္၂ေက်ာင္းနွ ုန္းနဲ ့အလွည့္စဥ္အတိုင္းစုေပါင္းျပီးညီဘီညြတ္ညြတ္လိုက္လံကန္ေတာ့ျကတာပါ လက္ခံရတဲ့ေက်းရြာမွရြာသူရြာသားေတြက ကန္ေတာ့လာေသာေစတနာရွင္ပရိသတ္ေတြကို ထမင္းေက်ြးျပီးမံု ့လၻက္သုပ္္ ထန္းညစ္ခဲစတာေတြနဲ ့ေစတနာအေလ်ာက္ ့ျပန္လည္ဧည့္ခံျကတာပါ။ ။က်ေနာ္တို ့ ့ေဆးခင္းခံုအုပ္စုဆိုတာစစ္ကိုင္းတိုင္းအထက္ပိုင္းထဲကဝန္းသိုျမိ ု ့နယ္ထဲမွာတည္ရွိတာပါ ။နယ္ေက်ာင္းတက္ပြဲေလးဟာဘယ္အခ်ိန္ကတည္းကစတင္ခဲ့တာမသိနိိ ုုင္ေပမယ့္အသက ္၈၀ ေက်ာ္အဖိုးအဖြားေတြရဲ ့ေျပာစကားအရနွစ္ေပါင္း ၁၀၀ ေက်ာ္ေလာက္ပါျပီ။ လြန္ခဲ့တဲ့ ၁၀ နွစ္ေလာက္က တရြာဝင္တရြာထြက္နဲ ့မို ့ ့နယ္သူနယ္သားေတြပင္ပမ္းဆင္းရဲတာကတေျကာင္း ။လက္ခံရတဲ့ေက်းရြာကေက်ြးေမြးဧည့္ခံရတာေငြကုန္ေျကးက်မ်ားတာကတေျကာင္း ။(ဆက္စပ္အုပ္စုမွသည္ဓေလ့ကိုဖ်က္လိုက္တာကတေျကာင္း ့)နယ္ေက်ာင္းတက္ဓေလ့ကိုဖ်က္သိမ္းဖို ့ ့ေဆြးေႏြးေပမယ့္ ၁။ကေလးငယ္ေတြအေပ်ာ္လိုက္ရာမွကေတာ့ခ်ိ ုးနဲ ့ငါးပါးသီလခံယူဖူးတယ္ ၂။လူငယ္ေတြကမိတ္ေဆြသစ္တိုးျပီးသံဃာေတာ္ေတြရဲ ့ဆံုးမစကားေတြနဲ ့ရင္းနီးလာတယ္ ၃။လူျကီးေတြကမိတ္ေဆြေဟာင္းေတြနဲ ့ေတြ ့ ့ဆံုရျပီးဘာသာသာသနာအေရးေဆြးေႏြးျကရတယ္ ၄။အုပ္စုအုပ္ခ်ု ပ္ေရးအဖြဲ ့ ့ေတြကမိမိအုပ္စုတြင္းေျမျပင္တိုးတက္မွ ုဆုတ္ယုတ္မွ ု ုေတြကိုေလ့လာျဖစ္တယ္ ၅။အုပ္စုသားအခ်င္းခ်င္းေတြ ့ဆံုျပီးလူမွ ုေရး စီးပြါးေရး ဘာသာေရး သာသနာေရးေတြေဆြးေႏြးျဖစ္ျကတယ္ ၆။သံဃာေတာ္ေတြကိုကိုယ္တိုင္ကိုယ္က်သြားေရာက္ကန္ေတာ့ခြင့္ရတယ္ ၇။လူငယ္ေတြကိုဘာသာသာသနာတြက္လက္ဆင့္ကမ္းသင္ျပေပးရာေရာက္တယ္။ ဆိုျပီးတအုပ္စုလံုးမွဖ်က္သိမ္းဖို ့လက္မခံပဲ သီတင္းက်ြတ္လဆန္း(၈)ရက္ေန ့မွာအထက္စကားနီနဲ ့ ့သဖန္းဆိပ္ေက်းရြာ (၉)ရက္ေန ့မွာေဆးခင္းခံုနဲ ့ပိႏၷဲကုန္းေက်းရြာ (၁၀)ရက္ေန ့မွာေတာင္စကားနီနဲ ့မက်ည္းကုန္းေက်းရြာ (၁၁)ရက္ေန ့မွာပန္းညိ ုနဲ ့ေညာင္အင္းေက်းရြာရယ္လို ့မူပိုင္ေန ့ ့သတ္မွတ္ျပီးစုေပါင္းကန္ေတာ့ခဲ့ျကတာပါ။။။ယေန ့ ့၁၃၇၈ခုသီတင္းက်ြတ္လဆန္း (၈)ရက္ေန ့ ့မွာေတာ့သဖန္းဆိပ္နဲ ့ ့အထက္စကားနီရြာဦးေက်ာင္းသံဃာေတာ္ေတြကိုေဆးခင္းခံုအုပ္စုတြင္းေစတနာရွင္ေတြကသြားေရာက္ကန္ေတာ့ခဲ့တဲ့ပံုရိပ္ေတြကိုတင္ေပးလိုက္ပါတယ္ခင္ဗ် ။။ေက်ာင္းတက္သြားရာလမ္းတေလ်ွာက္ကေဆးခင္းခံုအုပ္စုရဲ ့ေတာေတာင္စိမ့္စမ္းနဲ ့ ့ရိုးရွင္းတဲ့နယ္ေက်ာင္းတက္ပြဲေက်းလက္ဓေလ့ေလးကိုေလ့လာျကည့္ရေအာင္Friတို ့။။

AungTun Naing added 27 new photos. မွ

ကတူးလူမျိုး ============

ဒီစာထဲမှာလည်း #ဝန်းသိုမော်နိုင်းရှမ်းရွာလို့ပါသလို
ကျမမှတ်သားဖူးတဲ့စာအုပ်တေ စာပေတွေထဲမှာလည်း မော်နိုင်း မော်ခါးစတဲ့ ရှမ်းရွာတေနဲ့ ကတူးတေမတည့်ကြပုံ တချို့ရွာတေဆို ကဒူးရွာဖြစ်လိုက် ရှမ်းရွာဖြစ်လိုက်ဖြစ်ကြပုံတေ ဖတ်ရဖူးပါတယ်
ဒါပေမယ့် အခုကတော့ ဝန်းသိုဆိုတဲ့မြို့နာမည်အပါအဝင် ရွာနာမည်တေအဆုံး ရှမ်းနာမည်တေကျန်ပေမယ့် ရှမ်းလူမျိုးဆိုတဲ့ မှတ်ပုံတင်ကတော့ မရှိသလောက်ရှားနေပါပီ
စာထဲက ကဘာက ကျမတို့ရှေက ကမ်ဘ္ဘ္ဘ္ဘာကိုပြောတာဆိုရင် ဝန်းသိုနယ်ထဲပါ တယ်ထင်ပါတယ်
ပင်လည်ဘူးအစပ်ဖြစ်ပီး ဟိုးတုန်းကဆို ဒုတိယကမ္ဘ်ဘာစစ်ဖြစ်လို့ ဝန်းသိုဒေသတေကို ပြေးခဲ့ကြတယ်ဆိုပါတယ်
#ဆေးခင်းခုံမှာ ပိုများမယ်ထင်ပါတယ် :D
ကတူးလူမျိုး
============
လေ့လာသူတစ်ဦး
============
ကတူး(ကဒူး)လူမျိုးများသည် မြန်မာနိုင်ငံသို့ အစောဆုံးဝင်ရောက်လာကြသည့် တိဗက်မြန်မာအနွယ်ဝင်များဖြစ်သည်။ ကတူး(ကဒူး)ကို အသက်(သို့မဟုတ်) သက်ဟူ၍ ခေါ်ဝေါ်ကြသည်။ ကန်တူတို့၏ တောင်ဘက်အကျဆုံးလူမျိုးများကိုသာမြန်မာတို့က သက်လူမျိုးများဟုခေါ်ကြသည်။ အေဒီ(၉)ရာစုမတိုင်မီကပင် သက်လူမျိုးတို့မြန်မာနိုင်ငံအလယ်ပိုင်း၌ ပျံ့နှံ့နေပြီးဖြစ်သည်။ ပုဂံ၏အရှေ့တောင်ဘက်ရှစ်မိုင်အကွာ သက်စိုးတောင်သည် သက်လူမျိုးတို့ ထိုစဉ်ကမှည့်ခေါ်ခဲ့သောအမည်ဖြစ်သည်။ ရာဇကုမာရ်ကျောက်စာတွင် တစ်ရွာလုံးဘုရားအားလှူလိုက်သော 'သက်မုနလောန်ရွာ'ကား သက်ရွာတစ်ရွာပင်ဖြစ်သည်။
သက်လူမျိုးတို့နေထိုင်ရာ တကောင်း၊ ဟူးကောင်း၊ မဏိပူရစသောဒေသများ သည် တရုတ်၊အိန္ဒိယ၊ရောမ ကုန်သွယ် လမ်းမကြီးအနီးတွင်တည်ရှိသဖြင့် အိန္ဒိယ ၌ထွန်းကားခဲ့သော ဗုဒ္ဓဘာသာကို မြတ်စွာဘုရားပရိနိဗ္ဗာန်စံလွန်ပြီးနောက် နှစ်(၁ဝဝ)ခန့်ကပင် ထိုဒေသသို့ရောက်ရှိ လာသဖြင့် သက်လူမျိုးတို့သည် ဗုဒ္ဒဘာ သာကို အရိုးစွဲအောင်ယုံကြည်သက်ဝင် သောအယူဝါဒဟုဆိုနိုင်သည်။တကောင်း ဒေသနှင့်နီးသည့် ရွှေဘိုတစ်ခရိုင်လုံး သည် သက်လူမျိုးတို့နေထိုင်ခဲ့သည်ဟု ယူဆရသည်။ အဘယ့်ကြောင့်ဆိုသော် ဒီပဲယင်း၊ မြေတူး၊ တန့်ဆည်၊ ရေဦး၊ မုဆိုးခြုံ၊ကျွန်းလှ၊ဝက်လက်စသည့်ဒေသ များတွင် တူးဖော်တွေ့ရှိရသည့် အရိုးအိုး များ၌ သက်၊ပျူ၊ချင်းတို့၏ရိုးရာဓလေ့ အသုံးအဆောင်နှင့် အရိုးပြာများက သက်သေခံလျက်ရှိသည်။ ယခင်က ထို ဒေသများတွင် ကတူး၊ ပျူ၊ချင်းလူမျိုး များ ပျံ့နှံ့ရောနှောနေထိုင်ခဲ့ကြသည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။ (၁၉၉၈ ခုနှစ် စာပေဗိမာန် စာမူဆုရမောင်ကျော်ရှင်းရေး 'ကတူးက နန်းအလှ')
ကတူးလူမျိုးများ၏အဓိကစီးပွားရေး မှာ စိုက်ပျိုးရေးလုပ်ငန်းဖြစ်ပြီး ရေ၊ မြေ၊ ရာသီဥတု၊ မြေပြန့်၊ တောင်ပေါ်နှင့် မြေတွင်းမြေသြဇာပါဝင်မှု အနေအထား ကိုကြည့်၍ စပါး၊ ပဲအမျိုးမျိုး၊ဟင်းသီး ဟင်းရွက်အမျိုးမျိုးကို စိုက်ပျိုးကြသည်။ တစ်ပိုင်တစ်နိုင်မွေးမြူခြင်း၊ တောင်း၊ ခြင်း၊ ဆန်ကော၊ ဆန်ခါစသည့် အသုံး အဆောင်များရက်လုပ်ခြင်း၊ ရိုးရာအဝတ် အထည်နှင့်ဂျပ်ခုတ်ရက်လုပ်ခြင်းတို့ကို လည်း လုပ်ကိုင်နေထိုင်ကြသည်။တကောင်းမြို့ကို တရုတ်တို့တိုက်ခိုက် သိမ်းပိုက်ဖျက်ဆီးသည့်အခါ ကတူးလူ မျိုးများမှာ ဧရာဝတီမြစ်ရိုးဆန်တက်၍ လည်းကောင်း၊ ရွှေဘိုခရိုင်တစ်ခုလုံးသို့ လည်းကောင်း၊ မဟာမြိုင်တောသို့လည်း ကောင်း၊မိုင်းသုံတောင်အနီးဝန်းကျင်သို့ လည်းကောင်း ပျံ့နှံ့နေထိုင်ခဲ့ကြသည်။ မိုင်းသုံတောင် အနောက်ဘက်ရှိ မော် ဆယ်ရွာ ကတူးလူမျိုးများသော ကတူး စကားကို အစဉ်အဆက်မှ ယနေ့တိုင်ပြော ဆိုကြဆဲဖြစ်သည်။ ကျန်ဒေသများသို့ ရောက်ရှိသွားသော ကတူးများမှာ ယခု အခါဝေါဟာရအနည်းငယ်မှလွဲ၍ စကား မပြောကြတော့သည်မှာ ဝမ်းနည်းစရာ ပင်ဖြစ်သည်။တကောင်းမြို့ပျက်၍ထွက်ပြေးတိမ်း ရှောင်လာကြသောကတူးများ ပင်လည် ဘူးမြို့နယ်တွင် မော်တိတ်၊ မော်ခါး၊ မော်လင်း၊ မော်ခွင်၊ မော်ဟိုင်း၊စည်းနန်း၊ ကဘာ၊ နန်းမားနှင့်ဗန်းမောက်မြို့နယ်တို့ တွင် မံအင်၊ ကနန်းဟူသော ကျေးရွာများ ထူထောင်ကာ နေထိုင်ခဲ့ကြသည်။ မြန်မာ ဘုရင်များလက်ထက်က မော်တိတ်၊ မော် ခါး၊မော်လင်းနှင့်မော်ခွင်ကို သူကြီးတစ်ဦး၊ မော်ဟိုင်း၊ကဘာ၊စည်းနန်း၊နန်းမားကို သူကြီးတစ်ဦးနှင့် မံအင်၊ကနန်းကို သူကြီး တစ်ဦးအုပ်ချုပ်စေသဖြင့် သုံးခေါင်းအုပ် မော်ဆယ်ရွာဟု ခေါ်တွင်ခဲ့ကြောင်း မှတ် တမ်းများအရသိရသည်။
ဖော်ပြပါ မော်ဆယ်ရွာမှ ဆားခွန် တော်ကို မြန်မာဘုရင်အဆက်ဆက်မှ ဘုရင့်နောင်မင်းတရားကြီးလက်ထက်ထိ ဆက်သရကြောင်း၊ဟံသာဝတီနေပြည်တော် သို့ဆားခွန်ဆက်သရသည်မှာ တာဝန်ကြီး လေးသဖြင့် ရွှေခွန်တော်သို့ ပြောင်းလဲ သတ်မှတ်ပြီး သုံးခေါင်းအုပ်သူကြီးများ ကိုလည်း ရွှေမှူးများအဖြစ်ခန့်အပ်တာဝန် ပေးအပ်ခဲ့သည်။
ပင်လည်ဘူးမြို့နယ်အတွင်းရှိ မော် ခွင်၊မော်ဟိုင်း၊ စည်းနန်း၊ ကဘာနှင့် နန်း မားကတူးရွာများသည် ဝန်းသိုမော်နိုင်း ရှမ်းများနှင့်အနေနီးသဖြင့် ရှမ်းတို့၏ဦး ဆောင်မှုအောက်သို့ တဖြည်းဖြည်းရောက် ရှိသွားခဲ့သည်။ အထက်ပါရွာများသည် ယခုအခါကတူးစကားပင်မပြောနိုင်တော့ ပါ။ မခံမရပ်နိုင်သော ကတူးများသည် ဗန်းမောက်မြို့နယ် နောင်ကန်၊ ဝါပင်းခန်၊ နောင်ကွက်၊ မံနား၊ ဝေသုခီ၊သရက်ကုန်း ဒေသများသို့ပြောင်းရွှေ့နေထိုင်ခဲ့ကြသည်။မော်တိတ်၊ မော်လင်း၊ မော်ခါးတို့မှာ ယခုချိန်ထိတည်ရှိနေပါသေးသည်။ မော် တိတ်သည် လူဦးရေများပြားလာသဖြင့် ဒုတိယမော်တိတ်ကို ဗန်းမောက်မြို့နယ် တွင်လည်းကောင်း၊ တတိယမော်တိတ် ကို အင်းတော်မြို့နယ်တွင်လည်းကောင်း ပြောင်းရွှေ့တိုးချဲ့နေထိုင်ခဲ့ကြသည်။ပင်လည်ဘူးမြို့နယ်ရှိ ပထမမော် တိတ်ရွာသည်တောင်မော်ရွာ၊မြောက်မော် ရွာအဖြစ်လည်းကောင်း၊ရွှေဟံသာ၊ ကော် တာ၊မော်လင်း၊ ပါအော့၊ မော်ကြီး၊ မံပင်၊ အောင်ချမ်းသာ (လယ်ဦး+သာယာကုန်း)၊ ကန်ပေါက်တာ၊ တောင်ခြေရင်း၊ ခဲတွင်း ကျေးရွာများအဖြစ် တိုးချဲ့ထူထောင်၍ က တူးဘာသာစကားကို ယနေ့အထိ ပြော ဆိုသည့်ရွာ ၁၂ ရွာရှိသည်။ဒုတိယမော်တိတ်သို့ ပြောင်းရွှေ့နေ ထိုင်ကြသော ကတူးများသည်ဗန်းမောက် မြို့နယ်တွင် စက်တော၊ သခွတ်တော၊ တောင်ကုန်း၊ ခိုနန်း၊ အရှေ့ကုန်း၊ မန် ကျည်းကုန်း၊ ပေတာ၊ ပါသက်၊ ကန်ရွာ၊ ဝေသုခီ၊ သရက်ကုန်း၊ မံနား၊ နောင်ကန်၊ နောင်ကွတ်ကျေးရွာများအဖြစ် တည် ထောင်နေထိုင်ကြသည်။တစ်ဖန် လူဦးရေတိုးပွားလာသဖြင့် တတိယမော်တိတ်ဒေသသို့ ပြောင်းရွှေ့ နေထိုင်လာခဲ့ရာအင်းတော်မြို့နယ်အတွင်း ရှိ မော်တိတ်၊ မြသီတာ၊ တုံစည်၊ သီလ၊ တုံးပု၊သာပေါ၊ကျွန်းတော၊သာယာကုန်း၊ မံဖာ၊ ဝါးဖြူတောင်၊ နန့်သာ၊ အင်ပင်၊ အောင်းကုန်း၊ ဆိပ်သာ၊ ကျွဲကောလေး စသည့်ကျေးရွာများအဖြစ်နေထိုင်ကြ ကြောင်း လေ့လာတွေ့ရှိခဲ့သည်။ကတူးလူမျိုးများသည် အေးချမ်းစွာ စားသောက်နေထိုင်လိုသည့် လူမျိုးများ ဖြစ်သည်နှင့်အညီ တည်ငြိမ်အေးချမ်းမှု ကိုနှောင့်ယှက်သည့် ရန်သူများကိုလည်း မြန်မာဘုရင်များဘက်မှ ပါဝင်တိုက်ခိုက် တွန်းလှန်ခဲ့ကြောင်း မှတ်တမ်းများအရသိ ရသည်။ နယ်ချဲ့အင်္ဂလိပ်တို့ မြန်မာနိုင်ငံ ကိုသိမ်းပိုက်အုပ်ချုပ်သည့်အခါသူ့ကျွန်မခံ လို၍ဝန်းသိုစော်ဘွား ဦးဆောင်မှုအောက် တွင် အတူတကွ ပူးပေါင်းပါဝင်တိုက် ခိုက်ခဲ့ကြသည်။
မြန်မာနိုင်ငံလွတ်လပ်ရေးရပြီးနောက် တိုင်းပြည်တည်ငြိမ်အေးချမ်းမှုမရှိသည့် အချိန်က သောင်းကျန်းသူဗကပများကို တပ်မတော်နှင့်အတူ ပူးပေါင်းပါဝင် တိုက်ခိုက်မောင်းထုတ်ခဲ့ကြသည်။ ၁၉၈ဝ ပြည့်နှစ်တစ်ဝိုက် ပင်လည်ဘူးမြို့နယ်သို့ ဗကပလက်ကျန် ဗိုလ်ကျော်မိုးအဖွဲ့တစ် ကျော့ပြန်ကျူးကျော်လာစဉ်ကလည်း ကတူးလူမျိုးများသည် ပြည်သူ့စစ်မဟာ ဗျူဟာအသွင်ဖော်ဆောင်၍ မြန်မာ့တပ်မ တော်နှင့်အတူ ပူးပေါင်းတိုက်ခိုက်ခဲ့ကြ သဖြင့် ယနေ့အချိန်အထိ အေးချမ်းနယ် မြေအဖြစ် တည်ရှိနေခြင်းဖြစ်သည်။တစ်ချိန်က ရှေးမြန်မာများဖြစ်ကြပြီး အထက်မြန်မာနိုင်ငံအနှံ့ နေထိုင်ခဲ့ကြသည့် သက်လူမျိုးအနွယ်ဝင် ကတူးလူမျိုးများ ၏ ဘာသာစကား၊ရိုးရာယဉ်ကျေးမှု ထုံး တမ်းအစဉ်အလာများကို ထိန်းသိမ်းစောင့် ရှောက်ရန် လိုအပ်လျက်ရှိသည်။ အေး ချမ်းတည်ငြိမ်စွာဖြင့် နေထိုင်လုပ်ကိုင် စားသောက်လိုသောဆန္ဒရှိသည့် ကတူး လူမျိုးများသည် နိုင်ငံတော်အစိုးရ၏ ဦး ဆောင်လမ်းညွှန်မှုကိုခံယူလျက်အမိမြန်မာ နိုင်ငံတော်အေးချမ်းတည်ငြိမ်ရေး၊ တည် တံ့ခိုင်မြဲရေး၊ ဘာသာ၊ သာသနာ၊ ရိုးရာ ဓလေ့များနှင့်လူမျိုးမပျောက်ပျက်ရန်အတူ တကွပူးပေါင်းကာကွယ်စောင့်ရှောက်သွား ကြမည့် လူမျိုးများဖြစ်ကြောင်း အစီရင်ခံ တင်ပြအပ်ပါသည်။
http://uniondaily.net/News/DetailView.aspx…

ဇလံုေတာင္ သို႕မဟုတ္ လြယ္စန္႕လံု

စစ္ကိုင္းတိုင္း ကသာခရိုင္ ဗန္းေမာက္ျမိဳ႕ကိုေရာက္ရင္သြာသင့္တဲ႔ေနရာေလေတြပါသဘာဝအလွပမ်ားနဲဘုရားဖူးသြားရင္းတစ္ခါတဲ႔နဲေနရာစံုေရာက္နိုင္ပါတယ္သြားျဖစ္ေအာင္သြားႀကပါ မေရာက္ဖူးသူေတြအတြက္
photo စိမ္းေရာင္စို
activities ကသာ

Credit - Tuntun Marga (Facebook Account မွ) https://web.facebook.com/profile.php?id=100004849397932&fref=hovercard

ဝန္းသိုၿမိဳ႕နယ္အတြင္းရွိ ေရွးေဟာင္းေစာ္ဘြားႀကီး ကန္ကို ျပန္လည္ဆယ္ယူကာ ျပဳျပင္ထိန္းသိမ္းထားရွိ

ဝန္းသိုၿမိဳ႕နယ္အတြင္းရွိ ေရွးေဟာင္းေစာ္ဘြားႀကီး ကန္ကို ျပန္လည္ဆယ္ယူကာ ျပဳျပင္ထိန္း သိမ္းထားရွိ
====================================
  ဝန္းသို ေအာက္တိုဘာ ၂၉

စစ္ကိုင္းတိုင္းေဒသႀကီး ဝန္းသိုၿမိဳ႕နယ္အတြင္းရွိ ေရွး
ေဟာင္းေရကန္တစ္ကန္ျဖစ္ေသာ ေစာ္ဘြားႀကီးကန္
ကို ယခင္ကျပဳျပင္ထိန္းသိမ္းမွုမရွိျခင္းတို႕ေၾကာင့္ ခ်ဳံ
ႏြယ္ပိတ္ေပါင္းမ်ား ဖုံးလႊမ္းကာ လူသူအေရာက္နည္း
ခ့ဲေၾကာင္း ယခုအခါေစာ္ဘြားႀကီးကန္ကို ျပန္လည္
ဆယ္ယူထိန္းသိမ္းကာ ၿမိဳ႕နယ္စည္ပင္သာယာဌာန
မွ ခေရ၊ပိေတာက္၊စိန္ပန္း စသည့္အရိပ္ရပင္မ်ား
စိုက္ပ်ိဳးျခင္း အမိႈက္ပစ္ကန္မ်ားျပဳလူပ္ျခင္းႏွင့္ ကြန္
ကရစ္ထိုင္ခုံမ်ားထားရွိျခင္းေၾကာင္း လာေရာက္လည္
ပတ္ အပန္းေျဖသူ အမ်ားအျပားရွိေၾကာင္းသိရသည္။
အဆိုပါ ေစာ္ဘြားကန္သည္ အက်ယ္အဝန္းအားျဖင့္
၂ ဒသမ ၉၇ ဧကရွိၿပီး ၿမိဳ႕သစ္ရပ္ကြက္ သုံးရပ္ကြက္
ကို သန္႕ရွင္းေသာ ေသာက္သုံးေရ ႐ွိေရးနွင့္ အနီးဝန္း
က်င္ရွိ လယ္ယာေျမမ်ားကို ေရေပးသြင္းနိုင္ေရး ေရ
အရင္းအျမစ္ အတြက္မ်ားစြာ အေထာက္အကူျပဳေသာ
ေရကန္တစ္ကန္ျဖစ္သည္။
ယခုအခါ ၿမိဳ႕သစ္သုံးရပ္ကြက္၌ ႏွစ္စဥ္ရာသီဥတု
အေျခအေနႏွင့္ ေသာက္သုံးေရရွားပါးလာမွုအေျခ
အေနတို႕ေၾကာင့္ ေစာ္ဘြားကန္ မတိမ္ေကာေရး
အတြက္ ျပန္လည္ဆယ္ယူျခင္း ကန္ေပါင္ျမင့္တင္ျခင္း
ကန္ေျမထိန္းနံရံ တည္ေဆာက္ျခင္းလုပ္ငန္းငန္းမ်ား
ကို တိုင္းေဒသႀကီးဖြံ႕ျဖိဳးေရးရန္ပုံေငြျဖင့္ ယခင္နွစ္က
ေဆာင္ရြက္ခ့ဲျခင္းျဖစ္သည္။
ေစာ္ဘြားႀကီးကန္ကို ေမာရိယ မဟာဝံသ သိရိသုဓမၼ
ရာဇာ ေစာ္ဘြားႀကီးဦးေအာင္ျမတ္၏ ခမည္းေတာ္
ေစာ္ဘြားႀကီးဦးေရႊသား လက္ထက္၌ ဆည္ေျမာင္းမွ
ေရမရႏိုင္ေသာ ေဒသမ်ားတြင္ ေရကန္ႀကီးတူးေဖာ္ခ့ဲ
ရာ၌ ၁၂၃၉ခုႏွစ္က ဝန္းသိုၿမိဳ႕အေရွ႕ဘက္ ယခုေစာ္
ဘြားႀကီးကန္ကို ျမိဳ႕လူထုအင္အားျဖင့္ သုံးနွစ္တူးေဖာ္
ခ့ဲျပီး ကန္ေပါင္ကို ေတာင့္တင္းခိုင္မာေစရန္ ဆင္၁၀
ေကာင္ျဖင့္ နွင္းသိပ္ခ့ဲေၾကာင္း ေဒသခံမ်ား၏ ေျပာျပ
ခ်က္အရသိရသည္။
စိုင္းလူမင္း ( ၁၅၈ )
ရတနာပုံသတင္းစာ
အတြဲ ( ၂၅ )၊အမွတ္ ( ၁၈၃ )
30 - 10 - 2016
ျပန္လည္မ်ွေဝပါသည္
ေက်ာ္ဝင္း ( ဝန္းသို )

ဘာမထီတဲ့ဝန္းသိုဇာနည္ 🐅🐅🐅🐅🐅🐅🐅🐅🐅

ေစာ္ဘြားႀကီးစ၀္ေအာင္ျမတ္သည္ ၀န္းသုုိၿမိုု႕တြင္ အုုပ္ခ်ဳပ္ခဲ့သည့္ အခ်ိန္ကုုိမွီလုုိက္သူမ်ား ေျပာျပခ်က္အရ စ၀္ေအာင္ျမတ္ဟာ တခါတရံသွ်မ္းေဘာင္ဘီ၀တ္ေလ့ ရွိၿပီး ေဟာ္နန္းတြင္ ပုုဆုုိးေတာင္ရွည္၊ ရင္ဖုုံးအက်ၤီႏွင့္ ေခါ င္းေပါင္းအၿမဲေပါင္း၍ ေနတတ္ၿပီး။ လူတဖက္သားအား ငါေစာ္ဘြားဘဲဟုု မာန္မာနမထားဘဲ သာယာေခငံစြာေျပာတတ္တယ္။ လူပ်ဳိတုုိ႔ဘာသာ ဘာ၀ ေခ်ာ္ေမာလွပေသာ မိန္းမပ်ဳိမ်ားရွိရာအရပ္သုုိ႔ လည္ပတ္သြားလာတတ္ေသာ္လည္း ရမ္းရမ္းကားကား မတရားျပဳမႈ က်င့္ေဆာင္သူမဟုုတ္သျဖင့္ စ၀္ေအာင္ျမတ္အား ၿမိဳ႕သူၿမိဳ႕သား နယ္သူနယ္သား အားလုုံးက ခ်စ္ေၾကာက္ရုုိေသ ၾကပါတယ္လုုိ႔ ဆုုိပါသည္။
၀န္းသုုိေစာ္ဘြား စ၀္ေအာင္ျမတ္ဟာ .. သီေပါမင္း နန္းတက္ေတာ္မႈၿပီးေနာက္ နန္းစံႏွစ္ သုုံးႏွစ္ေျမာက္အခ်ိန္ျဖစ္ၿပီး ၁၂၄၃ ခုုႏွစ္ တန္ခူးလျပည့္ေက်ာ္ ၃ ရက္ေန႔ေတြင္ သီေပါမင္းအပ္ႏွင္းေတာ္မႈေသာ " မဟာ၀ံသသီရိဇယသုုိဟုုံဘြား " ဟူေသာဘြဲ႔ေတာ္ႏွင့္ ေစာ္ဘြားအရုုိက္အရာကုုိလက္ခံရာ စ၀္ေအာင္ျမတ္ သက္ေတာ္မွာ ၂၀ ႏွင့္ ၃ လစြန္းသာရွိေသးၿပီး မဟာေဒ၀ီလည္း ေသးသလုုိ လူပ်ဳိဘ၀မွာပင္ ေစာ္ဘြားအရုုိက္ရာ အျဖစ္ဆက္ခံခဲ့ရသည္။
၁၂၄၄ ခုုမွာေတာ့ ၀န္သုုိေစာ္ဘြား စ၀္ေအာင္ျမတ္ဟာ စကားေစာ္ဘြားႀကီးရဲ႕ သမီးေတာ္ မွန္နန္းအပ်ဳိေတာ္တဦးျဖစ္တဲ့ စ၀္ေရႊၾကည္ႏွင့္ လက္ထပ္ထိမ္းျမားၿပီး မဟာေဒ၀ီ အျဖစ္တင္ေျမာက္ခဲ့ပါသည္။
စ၀္ေအာင္ျမတ္နဲ႔ စ၀္ေရႊၾကည္တုုိ႔ဟာ သက္တူရြယ္တူမ်ားျဖစ္တယ္လုုိ႔လည္း ဆုုိၾကပါတယ္..
စ၀္ေအာင္ျမတ္ ေစာ္ဘြားႀကီး အရုုိက္အရာ ရရွိၿပီး ႏွစ္ႏွစ္ေျမွာက္ ၁၂၄၅ ခုုႏွစ္္ အေရာက္မွာေတာ့ မုုိးညွင္းနယ္တ၀ုုိက္မွာ ဗုုိလ္၀ ဆုုိသူဟာ လူသူလက္နက္မ်ားစုုေဆာင္းၿပီး ေသာင္းက်န္းေနရာ လူမ်ားစြာမွာ ေကာင္းမြန္စြာေရာင္း၀ယ္ေဖာက္ကားမႈ မျပဳႏိုုင္ဘဲ မသြား၀ံ႔မလာ၀ံ့ အထိတ္တလန္႔ရွိေနၾကေလသည္။ အခ်ဳိ႕ေသာ ေက်းရြာမ်ားတြင္ ဗုုိလ္၀ကုုိ မင္းေလာင္းလူစြမ္းေကာင္းဟုု ခ်ီးက်ဴးလ်က္ လက္ရုုံးမီးေတာက္တယ္ဟုု ဆုုိကာ ေၾကာက္ရြံ႕ေနခဲ့ၾကသည္။ ဗိုုလ္၀မွာ အရပ္ျမင့္၍ စကားေျပာေသာအခါ အသံကုုိျမွင့္၍ ေျပာတတ္သည္ ေမးတြင္မွဲ႔ရွိသည္၊ စကားေျပာလွ်င္၀ဲၿပီး ယင္းတုုိ႔အဖြဲ႔သည္ မုုိးညွင္းၿမိဳ႕နဲ႔ ေလးမုုိင္ခန္႔ ေ၀းကြာေသာ ေတာင္ကမ္းပါးယံတြင္ သဘာ၀အလ်ာက္ ျဖစ္ေပၚေနေသာ ေက်ာက္ဂႈလုုိဏ္ေခါင္း တစ္ခုုမွာေနထုုိင္ေၾကာင္း သတင္းရထားၿပီး ျဖစ္ေလသည္။
ဗုုိလ္၀ ေနထုုိင္ရာစခန္းကုုိ သိရွိၿပီးျဖစ္တဲ့ စ၀္ေအာင္ျမတ္ဟာ တေန႔ေသာညမွာ ေနာက္လုုိက္မပါပဲ ျမင္းတစ္စီး ဓါးတစင္းနဲ႕ ေသနတ္တုုိတလက္ကုုိ ခါးထုုိးၿပီး တစ္ေယာက္ထဲ ထြက္လာပါေတာ့တယ္… ခဲယဥ္းပင္ပန္းစြာနဲ႔ပဲ ဗုုိလ္၀ေနထုုိင္ရာ ဂူမလန္းမကန္းမွာ စီးလာတဲ့ျမင္းကုုိခ်ိတ္ထားခဲ့ၿပီး စခန္းကုုိခ်ဥ္းကပ္ပါတယ္.. စခန္းအေရာက္မွာေတာ့ ဗုုိလ္၀မရွိခုုိက္ျဖစ္၍ တျပည့္ေက်ာ္တဦးနဲ႔ ဂူ၀မွာ ပက္ပင္းတုုိးပါေတာ့တယ္..။ ဒီအခ်ိန္မွာ ဗုုိလ္၀ရဲ႕ တည့္ေက်ာ္က စ၀္ေအာင္ျမတ္အား ခုုခံရန္ ဓါးကုုိေျမွာက္လုုိက္စဥ္မွာပဲ လ်င္ျမန္လွတဲ့ ေစာ္ဘြားရဲ႕ ဓါးခ်က္က ဗုုိလ္၀တပည့္ ရင္ညြန္႔တုုိ႔ တန္းတန္းမွတ္မွတ္ဆုုိသလုုိ စူး၀င္ေရာက္ခဲ့ၿပီး အေစာင့္ကင္းသမားဟာ ေျမေပၚသုုိ႔အလ်ားေမွာက္ ၿငိမ္သက္စြာလည္းေလွ်ာင္း အိပ္စက္အနားယူ ေနသြားေလေတာ့သည္။
စ၀္ေအာင္ျမတ္ဟာ လုုိဏ္ဂူအတြင္းမွာ ေသျခာစြာေလ့ေနစဥ္ ခဏအၾကာဗုုိလ္၀တုုိ႔ လူစုုသည္ ဂူအတြင္းသုုိ႔ ၀င္လာၿပီးေနာက္ သူတုုိုု႔ထားခဲ့ေသာ အေစာင့္ကုုိ မေတြ႔ရေသာအခါ အေပါ့ပါးသြားေနသည္ဟူေသာ အထင္ႏွင့္ပင္ မရွာေတာ့ဘဲ အိပ္ရန္ျပင္ဆင္ၾကသည္။ ထုုိအခါ စ၀္ေအာင္ျမတ္က ေမွာင္ရိပ္မွ ရုုတ္တရက္ထြက္၍ " ဟိတ္.. မလုုပ္နဲ႔ ၿငိမ္ၿငိမ္ေန အညံ့ခံပါ " ဟုု… ျပန္လည္ မခုုခံရန္သတိေပးေသာ္လည္း.. ဗုုိလ္၀တုုိ႔ ဆရာတပည့္က လက္နက္တစုုံတရာမရွိဘဲ ေငးၾကည့္ေနရာမွ အကင္းပါးၿပီးလ်က္ျမန္ဖ်တ္လတ္တဲ့ ဗုုိလ္၀က ရုုတ္တရက္ဆုုိသလုုိ ကုုိယ္ကုုိလဲလုုိက္ၿပီးလွ်င္ မိမိရဲ႕ အိပ္ရာကုုတင္ေဘးတြင္ ေထာင္ထားေသာ လွံကုုိဆြဲေလသည္ ထုုိအခ်ိန္ ေစာ္ဘြားစ၀္ေအာင္ျမတ္ရဲ႕ ေသနတ္မွက်ည္ဆံဟာ ဗုုိလ္၀ေနာက္ေစ့မွ၀င္ၿပီး နဖူးသုုိ႔ ေဖာက္ထြက္ သြားေလေတာ့သည္။ တပည့္ႏွစ္ေယာက္မွာလည္း မွင္သက္မိေနသူမ်ားပမာ ေငးေမာလ်က္ရွိရာ ထူသူႏွွစ္ဦးကုုိမႈ စ၀္ေအာင္ျမတ္က - " ေဟ့ေကာင္ေတြ မလႈပ္နဲ႔ ဇက္ျပဳတ္သြားမယ္ " ဟုု သတိေပးလုုိကမွ အနည္းငယ္ အသက္၀င္ လႈပ္ရွားလာၿပီး အသက္ခ်မ္းသာေပးရန္း ေတာင္းပန္ၾကပါတယ္.. စ၀္ေအာင္ျမတ္က အသက္ခ်မ္းသာေပးၿပီး ဗုုိလ္၀လုုယူသိမ္းဆီးထားေသာ ေရႊေငြပစၥည္းမ်ားကုုိ ထမ္းပုုိးခုုိင္းလ်က္ေခၚေဆာင္ခဲ့ေလသည္။
ယခုုကဲ့သုုိ ၀န္သုုိေစာ္ဘြားစ၀္ေအာင္ျမတ္ ကုုိယ္ေတာ္တုုိင္ တကုုိယ္တည္းထြက္၍ ဖမ္းဆီးသုုတ္သင္ပစ္လုုိက္သည္ဟူေသာ သတင္းကုုိ ၾကားရေသာအခါတြင္ ျဖစ္ႏုုိင္ေျခမရွိ မယုုံၾကည္ဟုု ရွိေနၾကေသာေၾကာင့္ ဗုုိလ္၀ရဲ႕ ဦးေခါင္းကုုိ ျဖတ္ယူၿပီးလွ်င္ ၇ ရက္တုုိင္ေအာင္ တုုိင္ဖ်ား၌တင္၍ မယုုံမရွိေစရန္ ျပသရေလေတာ့သည္။ ဗုုိလ္၀ကုုိသုုတ္သင္ႏုုိင္ေသာ ၀န္းသုုိေစာ္ဘြားစ၀္ေအာင္ျမတ္ရဲ႕ ရဲစြမ္းသတၱိကုုိ ဂုုဏ္ျပဳေသာအားျဖင့္ ရွိရင္းစြဲျဖစ္ေသာ " မဟာ၀ံသသီရိဇယသုုိဟုုံဘြား " ဟူေသာဘြဲ႔မွ " ေမာရိယ မဟာ၀ံသ သီရိသုုဓမၼရာဇာ သုုိဟုုံဘြား " ဟူေသာဘြဲ႔ျဖင့္ ထပ္မံခ်ီးျမင့္ကာ ေစာ္ဘြားႀကီးၿမိဳ႕စားႀကီးအျဖစ္ ခန္႔အပ္ေတာ္မႈခဲ့သည္။
ေစာ္ဘြားႀကီးသည္ သူခုုိး၊ ဓါးျပ ဆုုိးေတမုုိက္မဲ့ ေနသူမ်ားကုုိ မိလွ်င္လည္း ပထမအႀကိမ္ ဆုုံးမသြန္သင္၍ အျပစ္မေပးဘဲလြတ္လုုိက္သည္။ ဒုုတိယအႀကိမ္ ဆုုိးေတမုုိက္မဲေနသည္ကုုိ ေတြ႔ျပန္လွ်င္ ႀကိမ္ဒဏ္ေပး၍ ေျပာဆုုိဆုုံးမျပန္လြတ္သည္။ ထုုိသုုိ႔ ဆုုံးမ၍ပင္ မလိမၼာေသးဘဲ မုုိက္မဲ၍ ေနလွ်င္မႈကား တတိယအႀကိမ္ ဖမ္းမိခဲ့ေသာ သူမ်ားအား.. ကြပ္မ်က္လုုိက္ေလ့ရွိသည္။ ၀န္းသုုိေစာ္ဘြားစ၀္ေအာင္ျမတ္ဟာ အက်ဥ္းေထာင္ အခ်ဳပ္ထားရွိၿပီး သူခုုိး၊ဓါးျပ၊လူဆုုိးမ်ားကုုိ ေထာင္ဒဏ္အျပစ္ေပးခဲ့ၿပီး ၿမိဳ႕ရြာေအးခ်မ္းသာယာေရးအတြက္ ေဆာင္ရြက္ခဲ့သည္။
၀န္းသုုိၿမိဳ႕သုုိ႔ ေရာက္ဘူးသူမ်ား ၀န္းသုုိၿမိဳ႕ႏွင့္ ခမ္လွမ္းလွမ္းတြင္ နတ္ေပကုုန္းႏွင့္ ေပါက္ေက်ာ္ကုုန္းဟုု အမည္တြင္ေနေသာ ေတာင္ကမႈကေလးႏွစ္လုုံးကုုိ ျမင္ၾကရေပလိမ့္မည္။ ထုုိေတာင္ကမႈကေလးမ်ားေပၚတြင္ ယိမ္းယုုိင္အုုိမင္းေနေသာ နတ္ကြန္းေလးႏွစ္ခုုကုုိ ေတြ႔ျမင္ၾကရေပလိမ့္မယ္ျဖစ္ပါတယ္…။ ထုုိနတ္ကြန္းေလး ႏွစ္ခုုမွာလည္း ေစာ္ဘြား စ၀္ေအာင္ျမတ္ ၀န္းသုုိၿမိဳ႕ကုုိ အုုပ္ခ်ဳပ္စဥ္အခါက သုုံးႀကိမ္းတုုိင္တုုိုုင္ ဆုုံးမ၍မရခဲ့ေသာ လူဆုုိးႏွစ္ဦးအား ကြပ္မ်က္ခဲ့ေသာေနရာေလးလည္းျဖစ္ပါတယ္..
ငနတ္ေပးဆုုိသူနဲ႕ ငေပါက္ေက်ာ္ဆုုိသူႏွစ္ဦးမွာလည္း လုုယက္တုုိက္ခုုိက္ေနသျဖင့္ ပထမအႀကိမ္ ဖမ္းမိေသာအခါ ႏူတ္ျဖင့္ဆုုံးမၿပီး ျပန္လြတ္လုုိက္ပါတယ္၊ ထုုိသူႏွစ္ဟာ ဒုုတိယအႀကိမ္ေျမာက္ ဖမ္းမိျပန္တဲ့အခါ ႀကိမ္ဒဏ္ေပးတယ္ ေနာက္ထပ္ ထပ္မလုုပ္ၾကဖုုိ႔လည္း ဂတိခံၿပီးျပန္လြတ္ခဲ့ရမွာေတာ့ တတိယအႀကိမ္ေျမာက္ မုုိက္မဲမႈေၾကာင့္ ဖမ္းမိလာၿပီး ငနတ္ေပးနဲ႔ ငေပါက္ေက်ာ္တုုိ႔ဟာ အထက္ပါ ေတာင္ကမႈကေလးႏွစ္ခုုမွာပဲ ကားစင္တင္ၿပီး လွံနဲ႔ ထုုိးသတ္ခဲ့တယ္လုုိ႔ဆုုိပါတယ္… အနီးအနားမွာရွိၾကတဲ့ ရြာသားေတြက ငနတ္ေပးနဲ႔ ငေပါက္ေက်ာ္တုုိ႔ဟာ ရာဇာ၀တ္ဒဏ္ခံရတဲ့အတြက္ အစိမ္းသရဲျဖစ္တယ္လုုိ႔ ယူဆၾကၿပီး အခုုလုုိနတ္ကြန္းငယ္ေလးႏွစ္ခုု ေဆာက္လုုပ္ထားသာကုုိ ယေန႔တုုိင္ ေတြ႔ျမင္ၾကရပါသည္။
စ၀္ေအာင္ျမတ္ငယ္စဥ္အခါက မိတ္ေဆြမ်ားအိမ္သုုိ႔ အလည္သြားတဲ့အခါ ဦးေရႊဘုုံဆုုိသူနဲ႔ ေဆြ႔ဆုုံၿပီး စကား၀ုုိင္းဖြဲ႕ရင္းေျပာဆုုိၾကတဲ့အခါ ဦးေရႊဘုုံက မင္းလားကြ ေစာ္ဘြားျဖစ္မွာဟုု ရင့္သီးစြာေစာ္ကား၍ ေျပာဆုုိခဲ့ဘူးသည္ဟုုဆုုိတယ္.. ထုုိစကားကုုိ စ၀္ေအာင္ျမတ္ဟာ အၿမဲ မွတ္ယူထားခဲ့ၿပီး အမွန္တကယ္ ေစာ္ဘြားအျဖစ္ ေရာက္တဲ့အခါမွာေတာ့ ဦးေရႊဘုုံထံသြားၿပီး "ကဲ .. က်ေနာ္ေတာ့ ေစာ္ဘြားျဖစ္ၿပီ ျမင္ၿပီမဟုုတ္လား… က်ေနာ္ကုုိ ဘာဆုုမ်ားခ်ီးျမင့္မလဲ"… ဟုု အမတ္ႀကီး ဦးေရႊဘုုံအားေမးရာ …
ဦးေရႊဘုုံက " မင္းေစာ္ဘြားျဖစ္မွေတာ့ သတ္ပစ္ႏုုိင္တာဘဲ " ဟုုျပန္ေျပာရာ ေစာ္ေမာ္ဆုုိေသာအရပ္၌ သတ္ပစ္ခဲ့တယ္လုုိ႔ ဆုုိၾကပါတယ္...
ေစာ္ဘြားႀကီးစ၀္ေအာင္ျမတ္ဟာ ရပ္ရြာေအးခ်မ္းသာယာဖုုိ႔အတြက္သူခုုိး၊ ဓါးျပ ဆုုိးေတမုုိက္မဲ့ သူမ်ားကုုိ ႀကိမ္ဒဏ္၊ ေထာင္ဒဏ္ ေသဒဏ္မ်ား ေပးထုုိက္သူကုုိ ေသဒဏ္မ်ား ခ်မွတ္က်င့္သုုံးခဲ့သလုုိ႔ သာယာ၀ေျပာ စည္ပင္ဖုုိ႔အတြက္ ေတာင္သူလယ္သမားမ်ားအတြက္ ယေန႔တုုိင္အားလ်က္ရွိတဲ့ ၀န္းသုုိၿမိဳ႕ ၃ မုုိင္ကြာအရပ္မွာ ဖုုိခေနာက္ဆုုိင္တည္ရွိေသာ ေတာင္ငယ္သုုံးလုုံးကုုိ ပိတ္ဆီးကာရံၿပီးေနာက္ ေရကန္ႀကီးျပဳလုုပ္ေလသည္။
ကန္ႀကီးမ်ွေရမ်ားးကုုိ လယ္မ်ားသုုိ႔ေ၀ေပးရာတြင္ ကုုိယ္တုုိင္ဆင္စီး၍ တရားမွ်တေအာင္ ၾကည့္ရႈစစ္ေဆးခဲ့ေပသည္။ ထုုိကန္ႀကီး၏ ေက်းဇူးေၾကာင့္ပင္လွ်င္ ေကာလင္း၊ ၀န္းသုုိတ၀ုုိက္ လယ္မ်ားမွာ ႏွစ္တုုိင္းႏွင့္မတူေအာင္ အသီးအႏွံ ဖြံ႔ၿဖိဳးလာခဲ့ေလသည္။ လယ္သမားမ်ားကလည္း ထုုိေရကန္ႀကီးကုုိ မိမိတုုိ႔၏ အသက္သခင္ေက်းဇူးရွင္သဖြယ္ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ထုုိေရကန္ႀကီးကုုိ ေကာင္းမြန္စြာ ျပဳစုုေစာင့္ေရွာက္ရင္း ယေန႔တုုိင္အသုုံးျပဳလွ်က္ရွိၾကသည္။
Credit#
ေဆာင္းပါးရွင္ က်ားေပါက္ရဲ႕
ကတီပါဖိနပ္စီး ေရႊထီးည္းေဆာင္းခဲ့ဖူးသည္ အပိုင္း(၃)
shannilay.com မွကူးယူေဖၚျပသည္